AEG – Andrzej E. Grabowski (1957-2009)

AEG urzeczywistnił pomysł stworzenia własnego serwisu poświęconego "jazzowi i okolicom" w roku 2002. Był jego redaktorem przez ponad 7 lat. Przez wszystkie te lata jako jednoosobowa redakcja opracowywał nadesłane teksty, korespondował ze wspó łpracownikami, czytelnikami, śledził najciekawsze wydarzenia i starał się o nich informować. Równocześnie znajdował czas dla przyjaciół, na słuchanie muzyki, koncerty, wydarzenia sportowe, filmy, książki, opiekę nad zwierzętami.
Diapazon.pl stal się w krótkim czasie najważniejszym serwisem w swej specjalności. Zgromadził materiały encyklopedyczne i archiwalne, recenzje płytowe, przedruki najciekawszych artykułów z różnych tytułów prasowych, unikalne zdjęcia.
AEG prowadził również internetowe wydanie pisma Ruch Muzyczny poświęcając się swej drugiej muzycznej pasji - muzyce poważnej.
Był jednym z założycieli portalu Onet.pl, gdzie przez kilka lat prowadził serwis rozrywkowy, w skład którego wchodzily działy muzyki popularnej, jazzowej i klasycznej oraz dział filmowy. W portalu tym prowadził również serwis Kultura Paryska. Niezwykle ważna była dla niego możliwość zorganizowania i przeprowadzenia jedynego internetowego czatu z Jerzym Giedroyciem. Spotkanie to odbyło się w Maisons-Laffitte na miesiąc przed śmiercią Redaktora paryskiej „Kultury”.

Maisons-Laffitte 11.08.2000, Jerzy Giedroyc, Andrzej E. Grabowski podczas spotkania z internautami (Fot. Hanna Maria Giza)

W Maisons-Laffitte Od lewej: Zofia Hertz, Andrzej Grabowski, Jerzy Giedroyc (Fot. Hanna Maria Giza)
W 1993 roku stworzył tygodnik „Szczegółowy Magazyn o Krakowie SMOK” - kompendium informacji o życiu kulturalnym w Krakowie, pracował w „Oficynie Literackiej” oraz kierował działem wydawniczym Fundacji Międzynarodowe Centrum Rozwoju Demokracji.
Był pierwszym dyrektorem krakowskiego oddziału „Gazety Wyborczej” i pierwszym redaktorem naczelnym jej krakowskiego wydania. Do organizacji oddziału przystąpił w listopadzie 1989 r., by 2 lutego 1990 r. doprowadził do wydania pierwszego numeru lokalnego wydania „GW” (drugiego po kieleckim w kraju) wówczas pod nazwą „Gazety w Krakowie”.
TKK