Wywiad przeprowadzony przez Tomasza Sękowskiego.

Trzeci z serii wywiadów "po prostu ich słowami" (wcześniej z Gerrym Hemingwayem i Johnem Butcherem) z tymi artystami, którzy wyrobili sobie już markę w krajobrazie muzyki improwizowanej, jazzu i tzw. nowej muzyki. Nie chcę w żaden sposób ingerować w oryginalne wypowiedzi muzyków, ponieważ wszystkie moje słowa mogłyby jedynie zaburzyć to, co chcieli oni przekazać czytelnikom.

Pamiętam jakie wrażenie wywarło na mnie wysłuchanie płyty Davida S. Ware'a "Great Bliss, Vol. 1" (Silkheart). Złapałem się na tym, że zastanawiałem się, kimże jest ten pianista? I jak się okazało, zagadka szybko została rozwiązana. Człowiekiem w pełni odpowiadającym za grę na fortepianie był, nie kto inny, tylko Matthew Shipp. Tak więc jego prawdziwe początki wywodzą się ze słynnego kwartetu Davida S. Ware'a. Natomiast pierwsze dźwięki zagrał w małych grupach, z takimi muzykami jak Rob Brown, William Parker i Whit Dickey. W ostatnich kilku latach Shipp pełni obowiązki kuratora artystycznego Blue Series w wytwórni Thirsty Ear. Wydaje nie tylko własny materiał, ale również nagrania tak różnych muzyków, jak DJ Spooky, Craig Taborn czy William Parker. Wywiad z Matthew Shippem przeprowadziłem za pośrednictwem poczty elektronicznej w kwietniu 2003 r.

Tomasz Sękowski: Czytałem gdzieś, że w młodym wieku słuchałeś Earth, Wind & Fire. Jestem zagorzałym fanem tego zespołu (cały okres disco, klasyczny soul itd.). Widziałem, że Twoja muzyka jest blisko związana z popową wrażliwością. Czy możesz rozwinąć, w jakim stopniu muzyka Earth, Wind & Fire mieści się w tym, co grasz w 2003 r.
Matthew Shipp: Zawsze traktowałem wszystkie gatunki muzyki jako całość. Gatunek nie ma dla mnie znaczenia. Staram się mieszać rytm, melodię i harmonię w moim umyśle i wykorzystywać je gdy staram sie stworzyć moją własną muzykę, własny idiom. Zatem nie ma znaczenia, czy źródłem materiału jest piosenka Earth, Wind and Fire, Steviego Wondera czy kompozycja Monka.

TS: Opowiedz mi trochę więcej o Davidzie S. Warze i Twoim długotrwałym związku z nim. Czego się nauczyłeś podczas tej współpracy?
MS: Z Davidem S. Ware'em łaczą nas naturalne muzyczne związki. Nasze słowniki w niewymuszony sposób współgrają ze sobą – podobnie jak Coltrane'a z McCoy Tynerem. Choć jeśli nawet wraz z Davidem gramy tę samą muzykę, on ma nieco inne podejście do rozwiązywania problemów muzycznych. Tak więc, nauczyłem się dużo, obserwując inną metodologię niż zazwyczaj stosuję.

TS: Utwór "Bliss Theme" na płycie David S. Ware'a "Great Bliss, Vol. 1" brzmi dla mnie jak gdyby była to ostra rockowa piosenka, a Ty jesteś podczas jej wykonywania liderem Możesz rozwinąć, w jakim sensie Twoja wrażliwość pop-rock-bluesowa wybiła się w Twojej muzyce.
MS: Dla mnie free jazz oznacza zdolność do interakcji z dowolnym rytmem i dowolnym typem muzycznego doświadczenia. Funk i fusion są czymś czego słuchałem dorastając i wchłaniałem w młodym wieku. Zatem moim wyzwaniem jest wprowadzenie tego do mojej free jazzowej wrażliwości i stworzenie nowego idiomu muzycznego.

TS: Czy w związku z "krzyżówkami", które robiłeś ostatnio ze swoją muzyką, Twoi wcześni fani nie traktują Cię jako "zdrajcę" czystego jazzu?
MS: Większość moich fanów jest w porządku i pozwala mi na swobodne poszukiwania w zakresie muzyki.

TS: Jakie wady i korzyści są związane z funkcją dyrektora artystycznego Blue Series w Thirsty Ear?
MS: Stanowisko dyrektora artystycznego Blue Series jest bardzo interesujące. Wzbudziło to u mnie inny sposób percepcji muzyki od czasu, gdy produkuję CD innych artystów.

TS: Na czym polega zasadnicza różnica w przygotowywaniu płyt dla Thirsty Ear, w porównaniu do tego, co chciałbyś robić dla HatHutu?
MS: CD dla HatHutu odpowiadają mojej koncepcji muzyki kameralnej. Na Blue Series składa się mój własny, odrębny wybór z amerykańskiej muzyki – straight ahead-ambient-beats. Wszystko wymieszane, aby znaleźć wspólny mianownik, spróbować zrozumieć do czego zmierza ta muzyka.

TS: Co jest dla Ciebie najistotniejsze w prezentowaniu muzyki dla słuchaczy, z myślą o Twojej spodziewanej publiczności? Czy masz pod tym względem duże wsparcie ze strony rozgłośni w Ameryce, Europie czy innych?
MS: Przygotowanie muzyki dla słuchaczy, to poważne zadanie, gdyż jazz nie jest w istocie muzyką dla mas. Dlatego sztuką jest znaleźć sposób na tworzenie pozytywnych wibracji wokół tej muzyki, by była przystępna i przyciągająca i aby ludzie nie byli nią onieśmieleni.

TS: Wydałeś sporo nagrań w duetach. Jaki jest główny powód grania w tak małych składach? Jak skorzystałeś na tych doświadczeniach?
MS: Swego czasu grałem sporo w duetach, ponieważ to jest okazja do bezpośredniego dialogu i bardzo szczerej formy grania muzyki.

TS: Czy jest jakiś szczególny muzyk/artysta, z którym jeszcze nie współpracowałeś, a marzysz o współpracy z nim?
MS: Chciałbym współpracować z Koolem Keithem.

TS: Antipop Consortium – czy możesz opowiedzieć o roli hip-hopu w Twoim życiu. W jakim stopniu ukształtował Twoją muzykę?
MS: Hip-hop, to jest nowy jazz. To jest specyficzny język. Zbyt potężny, by go zignorować.

TS: Czy wkrótce szykuje się jakaś ważniejsza zmiana w Twoich muzycznych doświadczeniach?
MS: Nie czuję, by nadchodziła jakaś poważniejsza zmiana.

TS: Gdzie zdobywasz swoją zwykłą muzyczną inspirację?
MS: Inspiracja pochodzi zewsząd. Wiele pochodzi z mistycyzmu i medytacji.

TS: Czy jest jakaś szczególna płyta, którą poleciłbyś komuś, kto nie słyszał nigdy Twojej muzyki, i dlaczego tę?
MS: Moje ulubione CD, to "Equilibrium" (Thirsty Ear).

TS: Jakie masz najbliższe plany w zakresie nagrań i tras koncertowych?
MS: Mam w planach jeździć po świecie i grać moją muzykę.

Szczegółowe informacje na oficjalnej stronie Matthew Shippa

Nowe nagrania w Blue Series, prowadzonej przez Matthew Shippa w wytwórni Thirsty Ear

Ostatnie lub wybrane polecane nagrania:

Matthew Shipp Trio "Circular Temple" (Infinite Zero, 1992)
Matthew Shipp Duo with William Parker "Zo" (Rise/Thirsty Ear 1993)
Matthew Shipp Quartet "Critical Mass" (2.13.61/Thirsty Ear 1995)
Matthew Shipp "Symbol Systems" (No More Records 1995)
Matthew Shipp Duo with Roscoe Mitchell "2-Z" (2.13.61/Thirsty Ear 1996)
Matthew Shipp "Before The World" (FMP 1997)
Matthew Shipp's New Orbit (Thirsty Ear 2001)
Matthew Shipp String Trio "Expansion, Power, Release" (HatHut 2001)
Matthew Shipp "Equilibrium" (Thirsty Ear 2003)
Antipop vs. Matthew Shipp "Antipop Consortium" (Thirsty Ear 2003)

Rozmawiał Tomasz Sękowski; tłum. AEG

Data wstawienia: 2003-08-26

Tom Sękowski
- inne artykuły